Bazı insanlar meydanlara çıkar mangalda kül bırakmazlar.
Meydanlarda boy gösteren o tanıdık yüzler, gün gelir adeta birer hayalet gibi sırra kadem basar ortadan kaybolurlar.
Düne kadar "mangalda kül bırakmayan", iddialı vaatlerle gövde gösterisi yapan ve her fırsatta "buradayız" “ biz ne derdiniz varsa hallederiz” ci mesajlar verenlerin üzerini şimdi sanki ölü toprağı kaplamıştır.
Peki, ne değişti de o gür sesler kısıldı?
Neden kendilerini gizlerler?
Bu sorunun cevap çok basit.
Sokağa çıkacak yüzleri yok da ondan…
Siyasetin ya da cemiyet hayatının vitrininde boy boy gövde göstererek yer alan bu kişilerin meydanlarda görünmez olmalarının ardında bir de "hesap verme korkusu" vardır.
İşler yolunda giderken süslü cümlelerle bol bol vaatlerde bulunurlar; ancak verilen sözlerin yerine getirilme vakti geldiğinde ise ortada kimseyi bulamazsınız.
Sonuç olarak; meydanlar boş kalmaz, sadece aktörler değişir.
Gidenlerin yerine yenileri gelir.
Velhasıl “hallederiz” ciler her zaman vardır.
Ancak dün "aslan" gibi kükreyip bugün "gölge" gibi yaşayanları tarih, söyledikleriyle değil, sustuklarıyla hatırlayacaktır.