Karne Notu Mu, Evlat Kokusu Mu?
Okullarda son zil çaldı, koridorlardaki koşturmaca yerini sessizliğe bıraktı. Milyonlarca öğrenci bir dönemin emeğini temsil eden o kağıt parçalarını, karnelerini ellerine aldı. Kimi teşekkür ve takdir belgeleriyle evine adeta uçarak gitti, anne babasıyla o büyük gururu paylaştı. Ancak madalyonun bir de öteki yüzü var: Karnesinde zayıf not olan, eve giderken ayakları geri geri giden çocuklarımız...
Şu an bir yerlerde, elindeki karne yüzünden kalbi küt küt atan, "Annem ne der?", "Babam kızar mı?" korkusuyla titreyen evlatlarımız var. Belki yeterince çalışmadılar, belki derslerine odaklanamadılar, belki de hayatlarındaki bir olumsuzluk derslerinin önüne geçti. Sebep her ne olursa olsun, hiçbir not bir çocuğun gözyaşından veya ailesine duyduğu güvenden daha değerli değildir.
Çocuğa Bağırıp Çağırmak Bir Çözüm Değildir
Anne ve babalar olarak unutmamalıyız ki; o karne sadece çocuğun değil, bir anlamda bizlerin ve eğitim sisteminin de karnesidir. Çocuğa bağırıp çağırmak, onu başkalarıyla kıyaslamak veya cezalarla gözdağı vermek hiçbir notu düzeltmez. Aksine, aranıza örülen kalın duvarlara bir tuğla daha ekler. Öfkeyle verilen tepkiler, çocuğun ders çalışmasını sağlamaz; sadece sizden uzaklaşmasına ve yalan söylemesine neden olur.
Telafi Edilemeyecek Tek Şey Kaybedilen Güvendir
Kötü bir karne her zaman düzeltilebilir. Yaz tatilinde dinlenerek, eksikleri tespit ederek veya bir sonraki dönem daha disiplinli çalışarak o "zayıf" notlar "pekiyi"ye dönüşebilir. Ancak bir çocuğun ailesine olan güveni sarsılırsa, o korku kalbine yerleşirse bunu telafi etmek yıllar sürebilir.
Bugün onlara düşen görev ders çalışmaksa, biz ebeveynlere düşen görev de "koşulsuz sevgi" sunmaktır.
Ne Yapmalı?
Önce Sarılın: Karnesi nasıl gelirse gelsin, onun sizin için ne kadar değerli olduğunu hissettirin.
Dinleyin: "Neden böyle oldu?" diye hesap sormak yerine, "Seni zorlayan neydi?" diye onu anlamaya çalışın.
Umut Verin: "Bu bir son değil, birlikte üzerinden geleceğiz, telafi edersin" diyerek ona olan inancınızı vurgulayın.
Unutmayın; çocuklarınızın karnesine düşen kırık notlar bir şekilde silinir, ama ruhlarına atılan kırık dökük cümlelerin izi bir ömür kalır. Sevgiyle kalın.