Bir koltuk ve bir kıytırık makam için sağa sola yağcılık yapan,
el pençe divan duranlara,
çanak yalayanlara,
en yakın arkadaşını,
hatta dostlarını bile koltuk uğruna satanlara; yazıklar olsun.
Emellerine kavuşabilmek için kılıktan kılığa giren,
popoları koltuğa değince de etrafındakilere aslan kesilen yavşaklara, yazıklar olsun.
Personel arasında ayrım yapıp çifte standart uygulayanlara,
istediği gibi olmadığı için hak etmediği halde sürgüne gönderenlere,
Makamının hakkını vermenin yerine, işleri güçleri ikilik yaparak çalışanların huzurunu bozmak olanlara yazıklar olsun.
Bayan personeli taciz edip sonra da ”kimseye anlatma haaa, anlatırsan sürerim seni” diyen sözüm ona müdür bozuntuları, yazıklar olsun.
Resmi daireleri babalarının çiftliği olarak görenlere,
kendilerini kral sananlara;
bulundukları makamı boş yere işgal edenlere yazıklar olsun,
Göreve yeni başlayan personeli mutlu etmek yerine sindiren, korkutan, bezdiren ve sonra onları istifa etmeye ya da başka kurumlara geçmeye zorlayan zihniyet sahibi olanlara; yazıklar olsun.
Unutmayın!
Bu krallığınızın, bu saltanatınızın elbette sonu gelecek;
elbette yaptıklarınızın hesabı bu dünyada olmasa bile ahirette sizlere sorulacak, bunu beyninize kazıyın.
Sevgili okuyucularım,
Böylelerine söylenecek çok daha ağır sözler var ama yazımı iki anlamlı güzel sözle bitirmek istiyorum.
Saygılarımla
Ne yaparsan yap, nasıl yaşarsan yaşa; ama gülebilmek için birini ağlatma ve çıkarların için hiç kimseyi satma". [Balzac]
Kişiliğini makamdan alanlar, makamdan sonra kişiliksiz kalırlar...
