Bunu sadece takvimden anlamıyoruz. Hava biraz yumuşadığında, güneş yüzümüze biraz daha uzun değdiğinde, bir ağacın dalında ilk çiçeği gördüğümüzde içimizde bir şeyin kıpırdadığını hissediyoruz. Çünkü bahar yalnızca mevsim değil, insanın ruhunda açan bir kapıdır.
Toprak uyanır baharda.Uzun bir suskunluğun ardından konuşmaya başlar. Dalların ucunda beliren o narin çiçekler, hayatın en sade ama en güçlü cümlesidir aslında. Yeniden başlamak mümkündür.
Kulaklarımızda eski bir şarkı dolaşır bazen,“Bahar pembe beyaz olur, güzellerde naz olur…”
Gerçekten de baharın renkleri pembedir, beyazdır, umut rengidir. Ağaçlar çiçeklenirken şehir de değişir. Sokaklar daha aydınlık görünür, insanlar biraz daha yavaş yürür, biraz daha fazla gülümser. Çünkü bahar, insana unuttuğu bir duyguyu hatırlatır.
Yaşama sevinci.
Kış insanı içine kapatır, bahar ise dışarı çağırır.Gökyüzüne bakmaya, rüzgârı hissetmeye, hayatın akışını yeniden fark etmeye davet eder. Belki de bu yüzden insan baharda yalnız doğa gibi değil, kendi içinde de yeşerir. Yorgun düşünceler yerini umuda bırakır. İçimizdeki suskun dallar birer birer tomurcuklanır.
Ve elbette aşk…
Aşkın en yakıştığı mevsimdir bahar. Bir anda bütün dünyayı değiştirir. Bir bakışın anlamı büyür, bir gülüşün sıcaklığı artar. İnsan birine bakarken sadece onu değil, hayatın bütün ihtimalini görür.
Belki de bu yüzden bahar biraz cesarettir.İnsanın yeniden inanma cesareti…Yeniden sevme cesareti…Yeniden umut etme cesareti…
Hayat bazen yorabilir insanı. Günler ağırlaşır, düşünceler bulanır. Ama sonra bir sabah pencereyi açarsınız ve dışarıda bir ağaç çiçek açmıştır. İşte o anda anlarsınız ki hayat, bütün yorgunluklara rağmen kendini yenilemenin yolunu hep bulur.
Bir dalın ucunda açan çiçek, bazen bütün bir kışın suskunluğunu affettirir.Ve insanın kalbi de tıpkı bahar gibi; en umutsuz görünen yerde bile yeniden çiçek açmayı bilir.
Bahar geldi…Şimdi mesele onu sadece görmek değil, içimizde de büyütebilmektir. Çünkü insanın içindeki bahar kurursa, dünyanın bütün çiçekleri solgun kalır. Ama insanın kalbi yeşerirse, en sade gün bile bayram sabahı gibi aydınlanır.
Öyleyse bırakın bahar sadece dallarda kalmasın.Biraz kalbinizde açılsın, biraz sözlerinizde, biraz da bakışlarınızda…
Çünkü dünya bazen tek bir insanın içindeki baharla güzelleşir.
